Sitemize üye olurken YABANCI AD-SOYAD şeklinde üye olunuz ve Bildiri Panosu'ndaki kısa bilgilendirme notunu okuyunuz.
 
AnasayfaTakvimSSSAramaÜye ListesiKullanıcı GruplarıKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Ölüm Yiyenler İşimi Bitiriyor

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Felix Black
Gryffindor
Gryffindor


Mesaj Sayısı : 5
Rep : 21
Kayıt tarihi : 23/07/10
Nerden : Londra

MesajKonu: Ölüm Yiyenler İşimi Bitiriyor   Salı Tem. 27, 2010 10:41 pm

O gün aklım yine yasak koridorda olanlardaydı. Mona olan herşeyi Greg. (gregory ye artık öyle sesleniyorduk) e anlatmış greg de bizim delirdiğimizi düşünmüştü. Gryffindor ortak salonunda otururken birden şöminenin içinde bir surat belirdi dikkatli bakınca tanıdım bu mağarada kurtardığım adamdı. Adam sadece 2 kelime söyledi ''takip et'' ve şöminenin içinden bir tavşan fırladı hemen onu takip ettim. Yasak ormana gelince o adamın görünümünü aldı çok garip bir manzaraydı küçücük tavşan yavaşça bir adama dönüşüyor hayal edebiliyormusunuz? hemen hızlı hızlı konuşmaya başladı ''felix beni dinlemelisin inan bana başımız şu an büyük dertte hogwarts yeterince güvende değil eski günlerde olanlar tekrarlanacak bana inanmalısın lütfen felix herkesi uyar sana inananlarla berbaer kaç burad...'' adam sözünü tamamlayamadan bir ses duyuldu ''AVADA KEDAVRA!'' yeşil bir ışık parladı ve adam yere düştü

karşımda başka birsi duruyordu bu sefer bu mağarada gördüğüm adama çok benziyordu ama biraz daha uzundu ve yüzünde yine aynı maske vardı asasını bana doğrultmuşdu ve bu kişi sanırım kadındı ''sevgili kuzenim fazla konuşuyordu onun işinin bakanlıkta bitirdiğimden emin olmam gerekirdi ah sirius hep böyle yaramaz oldu gerçi tek numara yapan o değildi yoldaşlıktaki angutlar benide ele geçirdiklerini sandılar salaklar! beni bellatrix lestrange 'ı asla ele geçiremeyeceklerini bilmeliydiler'' o an olan biteni anladam o adam amcam siriusdu ve bu kadında teyzem gibi bişi oluodu o zaman onu biliyordum ve ailemde nefret ettiğim bir çok kişiden biriydi oda sinirle kendime hakim olamayıp asamı öyle bir hızla çıkarıp bağırdımki kendime hayret ettim ''expeliarmus!'' kadının asası göremeyeceğim kadar uzağa uçtu.

bu sefer ben avantajlı durumdaydım kadın konuşamıyordu bile ama gökyüzünden bir kaç maskeli daha indi daha doğru bir anda var oldular sanki. Kadın kahkaha attı karşımda 5 veya 6 kişi duruyordu asaları bana dönüktü ama arkamdan sesler duydum ''expeliarmus'' ''levicorpus'' ''expeliarmus'' ''rictusempra'' ''sersemlet!'' ve hızla yanımdan ışıklar geçti sarı mavi kırmızı yani bir kaç renkte ışık ve karşımdakiler etkisizdi birni ben asasız bırakmıştım 2 si şimdi asasız kalmıştı 1 i yerde yatıyordu 1i kahkahalar atıyor kendine hakim olamıyordu diğeri ise baş aşağı sallanıyordu ve büyüleri yapanlar yanıma geldiler bunlar grease kardeşlerdi! Mona bana ''iyimisin'' diye sordu başımla onayladım gregory asasını karşımdaki maskelilere doğrultuyordu bende aynısını yaptım monada öyle yavaş yavaş geri çekiliyorduk mona '' bunlar ölüm yiyenler yıllar önce hepsinin yok edildiğini sanıyordum ama tekrar toparlanmış olmalılar inanamıyorum biz ölüm yiyenleri etkisiz hale getirdik!'' dedi ve arkamızdan bir ses duyuldu ''o kadar emin olmayın küçük hanım!'' ve karşımızda az önce yendiğimizin 3 veya 4 katı ölüm yiyen duruyordu hemen büyüler yağdırdık onların tarafından sadece yeşil ışıklar fırlıyordu biz ise aklımıza gelen tüm büyüleri yağdırıyorduk hatta bir ara wingardium leviosa bile dedim en azından işe yaradı adamlardan biri uçup diğerini devirdi. biz hemen ağaçların arkasına saklandık adamlar kendi aralarında konuşuyordu ''onları öldürmeyeceğiz salaklar onlar efendimiz için gerekli!'' bunu duyunca rahatladım ve saklandığım ağaçtan fırlayıp büyüler yağdırdım grease kardeşlerde aynısını yaptı ama başarısız olmuştuk aslında düşmandan 4 ü asalarını ellerinde tutmayı başarabilmişlerdi ve bu başarıda sayılabilirdi aslında biz ise asasızdık

Adamlar arasında birisi daha belirdi bize doğru ilerlerdi ve ''Ah siz çocuklar hep kahraman olabileceğiniz sanıyorsunuz AVADA KEDAVRA!'' dedi ve yanımda gregory düştü mona hemen onun yanına gitti '' Kardeşim iyimisin kardeşim?'' ve ayağa kalktı karşımızdaki adama yumruklar yağdırdı ama adam etkilenmemiş gibi duruyordu sonra ağlamaya başladı ve adam tek bir büyü yaptı ''AVADA KEDAVRA!'' ve monada düşmüştü sinirden ne yapacağımı bilemiyordum ama yanımda duran asayı farkettim ölüm yiyenlerden birisi düşürmüş olmalıydı hemen asaya atladım karşımdaki adam bir büyü daha yaptı ama beni ıskaladı hemen ''levicorpus'' diye bağırdım ve düşman baş aşağı duruyordu karşımdakiler beni öldrümeye cesarte edemiyrolardı sanırım efendileri öyle söylemişti onlara hepsini etkisiz hale getirdim ama biri saklanmış olmalıydı bir büyü ile efendisini eski haline getirdi ve beni silahsız bıraktı. Adam yine konuşmaya başladı ''Etkilendim doğrusu Felix ama unutma bana karşı koyamazsın zafer bizim olacak! dedi ve haykırdı ''İncendio Duo!'' ve orman bir anda alev almaya başladı asasını bana çevirdi ''avada kedavra'' ve gözlerim kapanmaya başladı son görebildiğim yarı at yarı insan yaratıklar ölüm yiyenlere ok yağdırıyorlardı ve son düşüncem şu oldu ''geç kaldınız ama sorun değil şimdi babam,amcam ve grease kardeşlerle olacağım mutlu olacağım her şekilde biz kazandık!''


---------ve Felix hayata veda eder
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Felix Black
Gryffindor
Gryffindor


Mesaj Sayısı : 5
Rep : 21
Kayıt tarihi : 23/07/10
Nerden : Londra

MesajKonu: Geri: Ölüm Yiyenler İşimi Bitiriyor   Perş. Eyl. 02, 2010 2:42 am

Gözlerimi tekrar açtığımda hala yasak ormanda olduğumu fark ettim ama sabah olmuştu başımı çevirince yanımda 2 at-adam vardı diğer tarafımdada profesör McGonnagall ile Hagrid duruyordu. Başım Hagrid'in elinin içindeydi hepsi biraz telaşlı görünüyordu.''neler oldu?'' dedim beni duymadılar ''Hey hagrid neler oldu?'' dedim ve doğruldum ama hagrid bırak soruma cevap vermeyi bana bile bakmıyordu artık sadece yere bakıyordu ve ben bu sefer ''NELER OLDU ARTIK BİRİSİ CEVAP VERSİN LÜTFEN!'' diye bağırdım ama hala duymamış gibiydiler.''Tanrı aşkına nereye bakıyorsunuz siz öyle?'' dedim ve onların baktığı yere bakınca herşeyi anladım. Yerde cansız bedenim uzanıyordu ve büyük ihtimalle bende artık bir ruhdan ibarettim. Ağaçların arasında bir parıldama farkettim ama biranda olup bitivermişdi. Oraya doğr koştum ve sonra farkettimki ayağım yere değmiyordu. Parıldamanın olduğu yere geldiğimde Greg ile Mona'nın endişeli bir şekilde tartıştıklarını gördüm.

Mona ve Greg ile birlikte bizi öldüren adamın kim olduğunu tahmin etmeye çalışıyorduk aslında bir kaç fikrimizde vardı. Mesela o adam etrafındakilere emirler yağdırıyordu yani yetkili biri olmalıydı Mona o kişinin Malfoy olduğunu düşünüyordu ben ise voldemort ama mona 'nın haklı olduğu bir nokta vardı neden o kadar fazla ölüm yiyen sadece 3 çocuk için gelmişlerdi ilk başta bizim için değil Hogwarts için geldiklerini düşündük ama sonra ben Hagrid'i ve McGonnagal'ı yarasız beresiz gördüğümü söyleyince bu teorimizde geçersin kılınmıştı sonra aklıma Sirius için gelmiş olabilecekleri geldi. Belki amcam çok önemli birşeyi biliyordu (ki gerçektende biliyordu sonuçta ölüm yiyenlerin tekrar toplandığını onun sayesinde öğrendik) bu teori üçümüzede mantıklı geldi

Oturup düşünürken (bir hayaletseniz ''oturmak'' kelimesi inanın bana daha farklı bir anlam kazanıyor) bir karaltı gördüm oraya doğru koşmaya başlayıp ''hadi çocuklar birşey gördüm!'' diye seslendim. Yanmış ormanın içinde ilerleyipte karaltıyı gördüğüm yere geldiğimizde yanılmadığımı farkettim. Önümüzde ilerlleyen 40-50 ölümyiyen vardı.''neden cisimlenmiyorlarki? sonuçta Hogwarts sınırlarında değiller artık.'' diye sordu ama hiçbir fikrimiz yoktu. Arkamızdan birinin ''HaYIR HAGRİD BUNU YAPAMAZSIN'' diye bağırdığını duyduk. Arkamızı dönünce Hagrid'i ve peşinde koşan Dumbledore McGonnagal ve bir kaç son sınıf öğrencisi olduğunu gördük ama maalesef ölümyiyenlerde sesi duyup Hagrid'i farketmişlerdi.''sersemlet'' ölüm yiyenler ardı ardına bu büyüyü yapıyorlardı (neden daha etkili bir büyü yapmadıklarını bilmiyorum ama iyiki yapmıyorlar) ama hesaba katmadıkları şey Hagrid'in yarı dev olduğuydu Hagrid'e çarpan büyüler sadece Hagrid' in biraz yavaşlamasını sağlıyordu. Diğerleri Hagrid'e yetiştiklerinde ölümyiyenler için biraz kötü oldu çünkü Dumbledore 2-3 saniyede 16 ölümyiyeni halletmişti biz onu hayranlıkla izlemeye dalmışken diğerlerinin ne yaptığını farketmedik bile Dumbledore büyü yapmayı bıraktığında diğerlerine baktık hiçbir sorun yok gibi görünüyordu sadece 2 son sınıf öğrencisi yere düşmüştü 1 son sınıf öğrenciside asasını arıyordu ölüm yiyenlerin olduğu tarafa baktığımda ise yerde yatan hemen hemen 30-35 ölüm yiyen vardı diğerleri ise hemen kaçmış olmalıydı.

Ortam biraz sakinleştiğinde öğrenciler ormanda kütüklerin vb. oturup dinleniyorlardı McGonnagall ise ''bu hiç iyi olmadı hiç ama hiç iyi olmadı sadece buraya bu kadar büyük bir ölüm yiyen birliği geldiyse Voldemort'un elinde öncekinin 10-15 katı ölüm yiyen olmalı ve voldemort yakında tekrar gelecektir ah Hagrid neden peşlerine düştün sanki şimdi doğru düzgün plan bile yapacak zamanımız olmayacak tek şanslı yanımız Voldemort artık fazla seçici davranmıyor bunların çoğu eğitimsiz ama yinede bizimde fazla iyi durumda olduğumuz söylenemez of hagrid ne yaptın sen Hagrid'' diye söyleniyordu ve ardından görmeyi en son isteyeceğim şeyi gördüm karşıdan bize doğru ilerleyen karaltılar ve bu sefer 100 e yakın olduklarını tahmin ediyordum. Garip bir şekilde etrafımızda bembeyaz ışıklar belirdi 5-6 saniye sonra ışıklar geçtiğinde yanımızda büyük bir topluluk oluştu aralarından biri çıkıp Dumbledore'un yanına geldi ve ''durumunuz nasıl?'' diye sordu ve müdür ''sizin gelmenizle moraller yüklendi en azından bölgedeki cisimlenme olaylarının bakanlık kontrölüne alınması iyi bir fikirmiş bu bize zaman kazandıracak kaç kişisiniz?'' dedi.''57 kişiyiz aslında 60 kişi gelecektik ama bakanlıktaki seherbazlar fazla deneyimli değil en deneyimli 5 adamımdan 3 ünü oraya yerleştirdim anlarsın tuzak olabilir bakanlığı tamamiyle boş bırakmak istemeyiz siz kaç kişisiniz?'' ''biz yola 20 kişi ile çıktık ama durumun bu kadar ciddi bir hale gelebileceğini bilmiyordum daha şimdiden 3 öğrenci kaybettik onları görür görmez öğrencilerden birini durumu bildirmeleri için şatoya bildirdim ve az önce Hagrid'in yaptığından sonra birini daha gönderdim ve sen gelmeden çok kısa bir süre önce yardım istemek için birini daha gönderdim şu an 17 kişiyiz ama biri asasını hala bulamadı ikisininde durumu fazla iyi değil yani savaşabilecek durumda olan 12 öğrenci bir profesör ve birde ben varım destek çabuk gelirse son sınıftan olan tüm öğrenciler ile birlikte okuldaki tüm öğretmenlerde yardımımıza gelecek ama umarım bu iş onlara gerek kalmadan biter'' diye durumu anlattı.

herkes hazır olduğunda düşman ile aramız 15-20 dakikalık mesafedeydi ve Mona, greg ve bende karşı taraftaki durumu öğrenmek için oraya doğru koştuk aslında hayalet olduğumuz için o uzun mesafeyi 2dk. kada geçmiştik ve karşı taraftakilerin sayılarının fazla olmasına rağmen ön sıradakilerin çabuk gideceğini düşündük arka saflara ilerleyince durum bizim açımızdan kötüleşti çünkü ilerleyişlerinden asa tutuşlarından vb. bunların daha deneyimli oldukları anlaşılıyordu en arkaya gittiklerindede içimiz ürperdi (evet hayaletkende aynısı olabiliyor) çünkü karşımızdaki kişi bizi öldüren kişiydi.

Sonunda iki tarafta karşı karşıya gelmişti bizim desteğimiz hala gelmemişti. Havada gerginlik vardı iki tarafta birbirine saldırmıyordu dumbledore ilerleyip öne çıktı ve grubun en arkasından hızla ilerleyip bizi öldüren kişide öne çıktı. ''Şaşırtıcı. Voldemort(bunu söyler söylemez iki taraftakilerdede huzursuz bir kıpırdanma oldu) yine karşılaştık ha?''dedi müdür. ''senin o buruşmuş yüzünü gördüğüme hiç memnun olmadım dumbledore'' dedi voldemort ve arka taraftan 2 adet yeşil ışık dumbledore' a doğru geldi dumbledore bir büyü ile savuşturdu ama karşısındaki voldemort o arada çoktan arka saflara kaçmıştı ve o anda iki taraf birbirine girdi. ilk başlarda hava rengarenkti iki taraftanda değişik renkte ışıklar uçuşuyordu dumbledore' un önündeki ölüm yiyenler birer birer düşüyordu bizim ön saflarımızda seherbazlar vardı ve gelen büyüleri savuşturup arkadakileri koruyor aynı zamandada karşıya büyüler gönderiyorlardı arka taraftaki öğrencilerde seherbazlar sayesinde hasar almıyorlar çok rahat bir şekilde karşı tarafa büyüler gönderiyorlardı sadece 1-2 kişi dikkatsizlik sonucu seherbazların engelleyemiği byülerden yaralanıyordu ama karşı taraf bir bir dökülüyordu McGonnagal tamda Dumbledore' un yanında yer alıyordu ve böylece o taraftakilerin hiç şansı kalmıyordu Mcgonnagal verdiği dersden dolayı savaş büyülerinden çok biçim değiştirme büyüleri yapıyordu ama en azından işe yarıyordu çünkü düşmanın bir bardak veya tabak olduğunda sorun çıkarmıyordu yada bir hayvana dönüştüğünde kaçıp gidiyordu ve kaçarken ölüm yiyenlerinde dikkatini dağıtıyordu bir süre sonra bizdeki seherbazların sayısı azalmış öğrencilerdende 5-6 sı yaralanmış 2-3 üde ölmüştü ve seherbazlar artık yorulmuş olmalarına rağmen ön saflardaki güçsüzler elenip artık karşılarında daha deneyimliler olduğu için işleride zorlaşmıştı dumbledore ise sanki yeni başlamış gibi ardısıra büyüler gönderiyordu hatta bazen o kadar hızlı yapıyorduki büyülerini 2 büyü aynı anda çıkıyordu asasından ayrıca McGonnagal sayesindede etraf züccaciyeye dönmüştü çünkü hayvana dönüşenler kaçıyordu ama tabak, bardak, çatal (en çokda çatal vardı etrafta sanırım ölüm yiyenlerin canını acıtmak için bilerek yapmıştı bunu) olunca kaçamıyordu bir süre daha geçti ve artık karşılarında bir çatal tepeciği oluşmuştu McGonnagal büyüleri yapmaya devam ederken ''sanırım zamanı geldi müdürüm'' diye bağırdı ve Dumbledore' da asasını tepeciğe doğrultup ''bombarda maxime'' diye bağırdı ve seherbazlarda diz çöküp bir büyü yaptılar etrafları mavi jölemsi bir ışıkla kapanmıştı Dumbledore' un yaptığı büyü birikintiye çarpınca büyük bir patlama gerçekleşti yakınlardaki ölüm yiyenler patlamanın etkisi ile yere düştü birikintideki çatal bıçaklardan yansıyan büyü etraftaki bir kaç ölüm yiyeni vurunca onlardada birazdaha küçük patlamalar gerçekleşti bu sırada patlamanın etkisiyle çatallar ve bıçaklar etraftaki ölüm yiyenlere saplanıyrdu ve Dumbledore'un yaptığı büyü tüm o çatal, bıçak, tabak, bardak tan yansıyıp etrafta patlamalara sebep oluyordu seherbazların yaptığı büyü sayesinde biz korunuyorduk bu karmaşa 2-3 dakika daha devam etti ve sonunda durduğunda karşımızdaki ölüm yiyen sayısı 35 den biraz fazlaydı sadece. Diğerleri yaralanmış, ölmüş veya kaçmıştı geçen zamanda bizim tarafımızdakiler dinlenmiş durumu kötü olanları McGonnagal şatoya doğru yola çıkarmıştı.

Bu sefer karşımızda duranlar en arka saflardakilerdi yani en deneyimli ölüm yiyenlerdi herbiri 2 seherbazı yenebilecek kadar güçlüydü durum bu şekilde olunca kimin kazanacağı belli olmuyordu bizde 49 sherbaz 2 öğrenci vardı durum sadece böyle olsaydı karşı taraf bizden sadece küçük bir farkla üstün oluyordu ama durum böyle değildi çünkü karşımızdakiler bu savaş boyunca dinlenmişlerdi ama bizim tarafımızdakiler yorgun düşmüşlerdi o yüzden bizi yenmeleri garanti gibi görünebilirdi ama unutulan bir nokta daha vardı bizim dumbledore 'umuz vardı bu yüzden durum tam olarak belli değildi ama yinede ölüm yiyenler biraz daha güçlü gibiydi o yüzden korkuyorduk seherbazlar bizi koruyan büyü yapmayı bırakmışları çünkü o kalkanın her büyüye karşı işe yaramıyordu sadece bombarda nın türevleri ve katı maddelerde işe yarıyordu (kitap okuyor olmam burada işe yarıyor) ve karşımızdakilerin bize hangi büyüyü yapacakları açıkça ortadaydı.

Savaş başladı karşımızdakiler gerçektende iyi savaşıyordu Dumbledore elimizdeki 2 öğrenciye kaçmaları için çoktan emir vermişti bile çünkü hayatta kalmalarına imkan yoktu sonunda düşman 3 kişi kaldı bizdede 1seherbaz (ilk başta Dumbledore ile konuşan) ve Dumbledore ayaktaydı iki tarafta büyü yapıp yapmama konusunda kararsızdı voldemort ''ne duruyorsunuz gerzekler der demez iki tarafta birbirine büyüler yapmaya başladı fazla uzun sürmedi 15 saniyeden biraz daha kısa srdü sadece seherbaz yerde uzanıyordu artık sadece Dumbledore ve voldemor ayaktaydı aklıma geldi acaba o dahiyane patlatma planı olmasaydı durum nasıl olurdu? Voldemort Dumbledore'un kullandığı asaya baktı ve ''yoksa bu...''sözünü tamamlayamadan ''evet Tom bu senin asanın kardeşi olan asa'' dedi. Voldemort sinirlenip kadavra büyüsü yaptı müdürde aynı büyüyü yaptı ve büyüleri havada kenetlendi etrafa lavlar ve kıvılcamlar saçılıyordu bunun ne olduğunu biliyordum bu priori incantatemdi. Voldemort ''demek öldüren laneti yapıyorsun ha? İlginç senin gibi asil birinin bu büyüyü yapacağı aklıma gelmezdi.'' dedi ve müdürde ''hayatımda ilk kez bu büyüyü yapıyorum çünkü bu sefer işinin bittiğinden emin olmalıyım'' dedi bu sırada iki tarafta çakışma noktasının karşı tarafa gitmesi için uğraşıyordu ve sonra Voldemort'un asasından bir şey çıktı bir tür ruh dikkatlice bakınca farkettim bu bendim çok garipti gün içinde 3 tane ben vardım biri cesedim biri şu an kendim olan ben biride voldemort'un asasından çıkan ben açıklaması zor bir durumdu. müdür ''Sanırım kendini geliştirmişsin voldemort savaş boyunca kimseyi öldürmedin yani. Son öldürdüğün kişi bu zavallı çocukmu? Artık gücün onlaramı yetiyor? Artık savaşamıyormusun?''diye bağırdı öfkeyle bir an güçsüz düşecek sandım ama tekrar kendini topladı bu sırada asadan mona ve greg de çıktı bende meraktan asadan çıkan kendime dokundum ve bir anda bir parıltı oldu müdür ve voldemort un dikkati dağılmıştı ama büyüyü bırakmadılar ve bir anda kendimi bir garip hissettim elime baktım ve o sırada asıl ilginç olanı fark ettim tekrar hayata dönmüştüm! bedenim nasıl olduysa buraya gelmişti ve artık tekrar canlıydım sonra yanımda Greg ile Mona 'nın olmadığını farkettim sonuçta canlılar onları göremezdi sonra daha büyük bir parıltı oldu ve ikiside tekrar canlı olarak yanımda belirdi ve üçümüzde aynı anda karşı tarafa aynı büyüyü yaptık ''sersemlet''(kıyafetlerimiz ve asalarımız hala üzerimizdeydi) priori incantatem bozuldu ve voldemort geriye sıçrayıp yere düştü. Hepimiz hemen Voldemort'un yanına koştuk ve ben asasını aldım ve dumbledore' a verdim voldemort baygındı sonra arkamızdan bir çığlık duydum hemen kenara çekildim yeşil bir ışık beni sıyırıp voldemort'u vurdu ve bende telaşla büyüyü yapan kişiye expeliarmus büyüsünü yaptım büyüyü yapan acemi bir ölüm yiyendi ve büyük ihtimallede bizi hedef almıştı ama biz ona bakmak için çekilince efendisini vurmuştu onuda sersemlettik sonra Dumbledore seherbaz arkadaşının yanına gitti nabzına baktı ve ölmediğini anladı bir büyü ile onu kendine getirdi oda gidip bakanlığa haber verdi ve bir kaç seherbaz gelip ölüm yiyenleri tek tek götürmeye başladı bu arada bizede Hogwarts'a bir kaç deneyimli şifacının gönderildiğini ve bir kaç seherbazın yaralıları oraya taşıdığını yaralıların kalanlarınında sonra taşınacağını önce durumu ağır olanların taşınacağı haberini verdi biz tabiki durumu hafif olanlar için endişeleniyorduk acaba ne kadar dayanabileceklerdi sonuçta şato ile aralarında mesafe vardı diğerleri taşınıp gelene kadar burada yatacaklardı sonra karşılarında bir birlik gördüler unutmuşlardı! bekledikleri destek sonunda gelmişti (gerçi biraz geç kalmışlardı) ve yaralıların taşınmasına yardım edebilirlerdi.

Bir süre sonra Hogwarts! a yürürken karşılarında bir sherbaz belirdi Dumbledore'a ''efendim bu sefer durum sandığımız kadar basit değil ordudakilerdende anlamışsınızdır bu sefer düşmanımız voldemort değil o sadece bir piyonmuş! Zaten ordunun şeklindende onun tarzı olmadığı fark ediliyor o sadece deneyimlileri toplar ama bu sefer karşımızda daha zorlu birisi var anlaşılan'' dedi...

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
 
Ölüm Yiyenler İşimi Bitiriyor
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
RPG  :: Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu :: Arazi :: Yasak Orman-
Buraya geçin: